Wat ik leerde van het boek You Are A Badass

Al in meerdere podcasts had ik het boek voorbij horen komen: You Are A Badass van Jen Sincero. Het zou een boek zijn dat eigenlijk alles rondom spiritualiteit samenvat en op een leuke manier beschrijft. Dat klonk goed! Toen het boek beschikbaar kwam bij de bibliotheek, ben ik het meteen gaan lezen. In dit artikel zal ik beschrijven wat ik van het boek geleerd heb en wat ik ervan vond. 

De stijl

Het boek is inderdaad gemakkelijk weg te lezen. De schrijfster schrijft heel enthousiast en oppeppend. Het is alsof je naar een motivational speech luistert. Soms is het een tikkie overdreven, maar het stoorde me niet. Ik vond het juist wel grappig, dat extraverte. Het boek is in ieder geval toegankelijk en totaal niet saai. Er zit veel humor en sarcasme in. 

Wat leerde ik ervan?

Wat ik vooral uit het boek opmaakte is dat het belangrijk is om je frequentie hoog te houden. Je zit in een hoge frequentie wanneer je emoties zoals dankbaarheid, enthousiasme en blijheid voelt. Je zit in een lage frequentie als je bijvoorbeeld verdrietig, jaloers of negatief bent.

De bronenergie

Volgens Jen is het belangrijk om verbonden te blijven met de bronenergie. Daarbij maakt in dit geval niet uit of je het de bronenergie, god of het universum noemt. Het is allemaal hetzelfde. Dit is datgene waar veel positieve energie vandaan komt, wat buiten jezelf lijkt te liggen. Je kunt het niet helemaal begrijpen.

De mensen om je heen

Kies nauwkeurig uit met wie je omgaat. Jij wordt namelijk het gemiddelde van de mensen met wie je omgaat. Omring je vooral met mensen die ook positief en enthousiast willen leven. Hard gezegd: verwijder mensen uit je leven die egoïstisch zijn, constant anderen de schuld geven, pessimistisch of negatief zijn, jaloers zijn, klagen, manipulerend of gemeen zijn. Zij verlagen je frequentie enorm. 

Uit de sluimerstand en manifesteren

Als je niet oplet, kom je al snel in de sluimerstand terecht. Dit is eigenlijk het gewoon meegaan met de dag zonder er bij stil te staan. Niet je dromen achternagaan en genoegen nemen met minder. Deze sluimerstand gaat vrij automatisch en wil dat jij niet verandert of groeit. Je komt uit de sluimerstand door je oude gewoontes te dumpen, realistische doelen te stellen, goed voor jezelf te zorgen, actief voor ontwikkeling te kiezen, van jezelf te houden en te manifesteren. 

Manifestatie speelt een grote rol in het boek. Manifesteren zou het aantrekken van situaties zijn, met behulp van je gedachten, overtuigingen en gedrag. Gedachten en overtuigingen worden werkelijkheid, doordat je de energie die je afgeeft ook aan zou trekken. Hierbij helpt het extra goed als je al dankbaar bent voor wat je nog niet hebt. 

Ik lees mijn boeken altijd op de Kobo Libra 2, dus als je nog op zoek bent naar een e-reader kan ik je die zeker aanraden! 

Mijn mening

Ik vond het oprecht een topboek. Het gebeurt niet vaak dat ik hardop moet lachen om een boek, maar Jen Sincero schreef grappig en sarcastisch en dat is precies mijn humor. Het boek is oppeppend en je krijgt er energie van. Na het lezen dacht ik echt: ‘Let’s go!’ en ik ging dan bijvoorbeeld meteen aan de slag met m’n blog of Instagram, terwijl ik er eerst geen zin in had. 

Als ik een minpuntje moet noemen is dat het soms net wat te overdreven aanvoelt. Ook vond ik het stuk over geld wat gemakkelijk gezegd, of zelfs neigend naar hebberig. Ik vind het zelf ook moeilijk om te geloven in een universum dat altijd achter jou staat en waarbij je alles kan manifesteren. Wel geloof ik dat gedachten overtuigingen worden, overtuigingen gedrag worden, en dat gedrag daardoor je werkelijkheid wordt. 

Als ik alle boeken die ik lees zou moeten kopen, zou ik een heel leuk goed gevulde boekenkast hebben, maar geen cent op m’n rekening en daarom leen ik graag boeken bij de bibliotheek. Een andere goedkopere manier van boeken lezen is het kopen van e-books. You Are A Badass is ook als e-book verkrijgbaar, bijvoorbeeld hier via Bol.

Lees ook: Wat ik leerde van Ik (k)en mijn ikken

Dit artikel bevat affiliate links. Dit zijn links waarover ik een kleine commissie krijg als je vervolgens op de website bestelt 🙂

Wat ik leerde van ‘Verslaafd aan Liefde’ van Jan Geurtz

Iedereen is op zoek naar liefde. Van vrienden, familie, een partner, of onszelf. Relaties kunnen op onverwachte manieren beginnen en eindigen. Het kan ons het meest gelukkig maken, maar ook heel veel pijn doen. Volgens Jan Geurtz zijn we verslaafd aan liefde en bevestiging. We klampen ons vast aan relaties op manieren die we eigenlijk niet zouden moeten doen. In dit artikel lees je wat ik leerde van het boek ‘Verslaafd aan Liefde‘ en wat ik ervan vond.

Contraproductieve reflex

We hebben de neiging om ons geluk te verknallen door de manier waarop we ons eraan vastklampen. Dit doen we door een prettig gevoel proberen vast te houden of te herhalen. Maar andersom werkt hetzelfde: we vergroten negatieve gevoelens door de manier waarop we er actief vanaf proberen te komen, want wat je aandacht geeft dat groeit. Dit is ook wel de contraproductieve reflex.

De contraproductieve reflex zit in alles. Hoe minder onzeker we willen lijken, hoe meer onzeker we zijn. Hoe meer we plezier proberen vast te houden, hoe meer je het plezier juist verpest. Narigheid voorkomen, creëert juist lijden. 

Ons negatieve geloof

Geluk is veel dichterbij dan we denken. We hebben het allemaal in ons, maar we komen er niet uit onszelf bij. Dit komt door de manier waarop we denken. We hebben van nature een negatief geloof, waarin we onszelf snel afwijzen. Dit gaat haast automatisch. Elke bevestiging van dat we niet goed genoeg zijn nemen we veel sneller aan dan bevestiging van dat we wél goed genoeg zijn. Toch is het de moeite waard om hier uit te komen. Want vanbinnen zijn we goed, en afwijzing naar onszelf is niet nodig. Mensen doen elkaar zelden bewust zijn. Hoe lang is het bij jou geleden dat je bewust iemand pijn deed? Waarom zouden we er dan vanuit gaan dat mensen slecht zijn? Mensen die veel liegen, verslaafd zijn, vermoorden, noem het maar op, zijn vaak niet gelukkig. Als de mens van nature slecht was, zouden we toch blij moeten worden van dit soort dingen?

Bewustzijn

Wij kunnen onze gedachten zien en er als het ware ‘boven hangen’. Wanneer je je bewust wordt van je bewustzijn (zoals je gedachten en oordelen), dan is dat je gewaarzijn. Dit is neutraal, zonder oordeel, neutraal en helder. Dit is je essentie.

We moeten het niet afwijzen dat we hard naar onszelf zijn. Dus eigenlijk moeten we onze zelfafwijzing niet afwijzen. Snap je het nog? Wanneer je al je gevoelens en emoties begint te omarmen, kan echte zelfliefde groeien.

Relaties

De traditionele relatie is een spel van hoop en vrees. We klampen ons vast aan de eerste verliefdheid, waardoor deze juist sneller wegtrekt. Je weet welk gedrag bij de ander tot waardering leidt en wat niet. Je kiest de veilige paden om afwijzing te voorkomen. Wil je eigenlijk nog een jaar in het buitenland wonen? Dan is het maar de vraag of je partner dat oké vind. Houdt je partner er niet van dat je er onverzorgd bijloopt in het weekend? Dan probeer je dat te vermijden. Eigenschappen in jezelf die door de ander worden afgewezen, worden geamputeerd. Dit doen we omdat we niet afgewezen willen worden door onze partner. Eigenlijk geef je jezelf en je vrijheid zo steeds meer weg.

We hangen vaak onze bevestiging en eigenwaarde op, aan het wel of niet hebben van een relatie. Zonder relatie of andere vorm van liefde ontvangen voelen we ons liefdeloos en eenzaam. Dit legt een enorme druk op daten en relaties. Als het mislukt, dan is er heel veel pijn. Als het wel lukt, dan moeten we het zo goed mogelijk proberen vast te houden. Dit geeft beknelling. Er komen in- en expliciete regels. We gaan elkaar dingen verbieden, om zo min mogelijk onenigheden te voorkomen.

Hou van elkaar, maar maak van liefde geen verbinding

Je mist de ander, wanneer deze er niet is. Je voelt je minder fijn in je eentje, dan wanneer je single was. Je wil herhaling van het samenzijn. Zie je de overeenkomsten met een verslaving? Het constant samen willen zijn is een geromantiseerd beeld, wat eigenlijk staat voor een bepaalde afhankelijkheid van elkaar.

Wanneer je accepteert dat relaties meestal tijdelijk en veranderlijk zijn, geeft dat vrijheid. In een spirituele relatie blijf je koste wat het kost onafhankelijk. Je hebt de ander niet nódig voor aandacht, bevestiging, liefde en geluk. Wanneer je voor een langere tijd (of zelfs altijd) bij iemand bent is dat puur uit liefde. Niet vanuit afhankelijkheid, gewenning of conformeren aan de rest, maar puur omdat diegene simpelweg de leukste is. Hoe mooi is dat?

Een spirituele relatie

Een spirituele relatie is een relatie waarbij je:

  • Van elkaar houdt, maar geen verbinding hebt.
  • Alleen bij elkaar bent vanuit liefde. Niet vanuit veiligheid of gewoonte.
  • Accepteert dat relaties over kunnen gaan en dat dat niet erg is.
  • De ander nooit veroordeelt. Ook al vind bepaalde gedragingen niet ideaal.
  • Alle verantwoordelijkheid hebt over je eigen gevoel, en niet over die van de ander.
  • Autonomie de basis van de liefde laat zijn.
  • Verlangens naar anderen niet als taboe of bedreiging ziet.
  • Elkaar niks verbiedt.

Dit boek geeft daarnaast een aantal tips om ons negatieve geloof te beëindigen en positieve en gelukbrengende patronen te creëren. Hier speelt meditatie en spirituele ontwikkeling een belangrijke rol in. Ook staan er meer praktische voorbeelden aspecten uit zo’n spirituele relatie in.

Ik lees mijn boeken altijd op de Kobo Libra 2, dus als je nog op zoek bent naar een e-reader kan ik je die zeker aanraden! 🙂

Wat ik ervan vond

Toen ik net begon met het boek, vond ik het wel erg eigenzinnig. Jan Geurtz leek heel erg op relaties tegen te zijn en daar ben ik het niet helemaal mee eens. Aan het einde van het boek werd duidelijk dat dat wel meevalt en dat hij vooral erg pro spirituele relatie is. Ik vind bepaalde aspecten van de spirituele relatie mooi en inspirerend. Ik ben zelf ook een erg zelfstandig type dat niet graag afhankelijk is van een ander. Aan de andere kant kan ik me ook goed voorstellen dat niet iedereen gelukkig zou worden van zo’n spirituele relatie.

Het boek heeft me inzicht gegeven in waar onze drang naar bevestiging vandaan komt. Liefde en aandacht is soms inderdaad echt te vergelijken met een verslaving. Ik ga de tips uit het boek om dit negatieve geloof te beëindigen zeker gebruiken. Misschien is dat wel minder moeilijk dan je denkt.

Een nadeel is dat ik het boek niet erg lekker weglas. Ik heb het meerdere keren bij de bieb opnieuw moeten lenen, omdat ik niet altijd de motivatie had om verder te lezen. Het boek is vooral informatief en niet met een bepaalde verhaallijn of veel leuke voorbeelden geschreven. De schrijfstijl was dus ook vooral serieus en niet informeel. Toch zou ik het boek Verslaafd aan Liefde aanraden aan anderen. Het is een hele nieuwe kijk op liefde en relaties, wat ik nu en in de toekomst zeker in m’n leven ga implementeren.

Dit artikel bevat affiliate links. Dit zijn links waarover ik een kleine commissie krijg als je vervolgens op de website bestelt 🙂 

Wat ik leerde van ‘Ik (k)en mijn ikken’

We hebben vaak innerlijke dialogen. ‘Aan de ene kant wil ik dit, maar aan de andere kant wil ik dat.’ Meestal neemt een kant de beslissing zonder dat je goed naar beide kanten hebt geluisterd. Je leven wordt geleid door de kant die het hoogste woord voert.

Voice dialogue

Het boek Ik ken mijn ikken van Karin Brugman, Judith Budden en Berry Collewijn legt dit verschijnsel uit op een speelse manier. Het is een vorm van Voice Dialogue. Eigenlijk zijn al jouw kanten die elkaar tegenspreken ikken, of anders gezegd: subpersonen. Het is als een bus. Jij bent de chauffeur. De chauffeur is jouw ware ik, alleen die zit bijna nooit achter het stuur. De ikken nemen namelijk steeds het stuur over. Je kan zelfs gaan denken dat zij de chauffeur zijn.

Welke subpersoon achter het stuur zit, verschilt per situatie. Bepaalde ikken zitten voor in de bus en nemen vaak het stuur over. Andere ikken zitten achterin; die komen niet zo vaak aan het woord. Sommige ikken zitten zelfs in de kofferbak. Je hebt ze verstoten en kent ze eigenlijk helemaal niet meer.

Allemaal ikken

Er zijn eindeloos veel ikken. Eigenlijk kan elke menselijk eigenschap een subpersoon worden. In het rijtje hieronder staan een paar belangrijke.

  • Innerlijke kind: Je gevoelige, open, afhankelijke kant. Deze kant is ontstaan als baby en is een belangrijk deel van je ware ik.
  • Innerlijke criticus: Zoals de naam als zegt, heeft deze subpersoon alleen maar kritiek op jou. Je doet alles verkeerd en niks is goed aan je.
  • Pleaser: Voelt aan wat anderen prettig vinden. Als je doet wat de ander fijn vindt, wordt hij blij.
  • Pusher: Wil alleen maar doorwerken, niet stilstaan. Stilzitten is lui en negatief.
  • Je hebt ook talloze paartjes: Perfectionist/levensgenieter, introvert/extravert, optimist/pessimist, dromer/doener, dader/slachtoffer, grijze muis/spontane ik, rebel/brave, afhankelijke/onafhankelijk, ambitieuze/doelloze, angstige/zorgeloze, ga zo maar door.

Een bus vol ikken

De subpersonen die voorin de bus zitten, zijn je primaire ikken. Ze staan als een bescherming tussen je innerlijke kind en de buitenwereld in. Ze willen pijn en gevaar voorkomen, die jouw innerlijke kind aantasten. Zolang de chauffeur niet in staat is om de leiding te nemen, nemen je ikken het over. Je kiest niet meer voor een bepaald supersoon, maar het gaat vanzelf. Dit kan je keuzevrijheid beperken, of je kan je ergeren aan jezelf. Ikken die je vroeger van dienst waren, kunnen je nu in de weg zitten.

Waneer een bepaald subpersoon aan het stuur komt, gaat de tegenovergestelde ik in de kofferbak. Even een voorbeeldje ter verduidelijking. Stel je hebt een gigantische dip gehad op werk en je hebt in het bijzijn van al je collega’s gehuild. Zij reageerden niet sympathiek en je schaamt je voor je emotionele bui. Vervolgens heb je besloten om de zakelijke ik aan het stuur te laten en de emotionele ik in je kofferbak te gooien.

Soms komen deze onderdrukte ikken ineens naar buiten. Bijvoorbeeld wanneer toch in huilen uitbarst bij anderen, omdat je je zo lang hebt grootgehouden. De ikken poppen even op, maar gaan daarna met schaamte weer terug naar de kofferbak, omdat je ze nog steeds afwijst.

Ik lees mijn boeken altijd op de Kobo Libra 2, dus als je nog op zoek bent naar een e-reader kan ik je die zeker aanraden! 🙂

Ikken en je contact met anderen

Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontmoeten eigenlijk twee groepen subpersonen elkaar. Bij een bindingspatroon neemt één subpersoon het stuur van je persoonlijkheid over, zowel bij jou als bij de ander. Je kunt nu alleen nog maar reageren met de manieren van de subpersoon. Bijvoorbeeld: jij bent in je relatie heel dominant en je partner is heel inschikkelijk. Zo’n bindingspatroon kan in het begin fijn aanvoelen. Je stapt gemakkelijk in die rol, maar blijft daar in hangen. Op gegeven moment wil jij ook dat je partner eens de leiding neemt. Het kan zijn dat dit niet meer zomaar op een natuurlijke manier gaat. Het is daarom altijd goed om relaties te evalueren. Hoe zijn de verhouding verdeelt? Wat zijn ieders taken? Werken we goed samen? Ook zijn twee belangrijke vragen: ‘Wat doe ik niet, wat ik wel wil?’ en ‘Wat doe ik wel, wat ik niet wil?’

Het innerlijke kind

Omdat je subpersonen je beschermen, ben je het innerlijke kind in jezelf kwijtgeraakt. Daarmee is ook je gevoeligheid, speelsheid en fantasie minder. Als kind leefde je op intuïtie, maakt je lol en was je vitaal. Dit heb je losgelaten toen de ikken je gingen beschermen. Om een echte connectie met jezelf en anderen te maken, heb je het contact met je innerlijke kind weer nodig. Hoe je de goede kanten van je innerlijke kind weer terugkrijgt, leer je in het boek. Een voorbeeld is: het herkennen van het kind en kijken wat het nodig heeft.

Losmaken van je ikken

Als je je losmaakt van je primaire ikken, kan dat kwetsbaar voelen. Het is niet zo dat je je primaire subpersonen wegstuurt. Je omarmt allebei en kiest welke je in bepaalde situaties wil gebruiken. Hoe kom je los van die subpersonen? Ook dit leer je in het boek. De key is eigenlijk het herkennen. Ze zien er er van een afstand naar kijken. Al je ikken omarmen en je beseffen dat je ze in kan zetten, wanneer jij dat wil. Zo kan de chauffeur (je ware ik) steeds vaker aan het stuur komen.

Dit is wat ik geleerd heb van het boek Ik ken mijn ikken. Het is wat uitgebreid, maar ik vond het dan ook een heel leerzaam boek. Het vertelt op een simpele manier hoe je kan omgaan met verschillende kanten van jezelf.

Dit artikel bevat affiliate links. Dit zijn links waarover ik een kleine commissie krijg als je het product bestelt 🙂

Wat ik leerde van ‘Rebible’ van Inez van Oord

Al in de zomervakantie van 2018 las ik een klein stukje in de Happinez over Inez en haar boek Rebible. Toen kwam ik het nog een paar keer tegen en het boek bleef regelmatig terugkeren in mijn gedachten. Een paar maanden terug besloot ik toch maar het boek als e-book te bestellen.

Met deze review probeer ik niet te zeggen wat wel en niet waar is, maar de andere kijk op de Bijbel van Inez in het kort te verwoorden. Daarnaast vertel ik of ik me er in kan vinden of niet.

In Rebible gaat Inez samen met haar broer Jos op zoek naar de achterliggende betekenissen van de verhalen uit de Bijbel. Ze gaan dus een nieuwe manier zoeken om de Bijbel te lezen. Moeten we het allemaal wel zo letterlijk nemen? En welke wijze lessen zitten er achter de verhalen verstopt? Inez is wat meer op het spirituele pad, terwijl Jos een theoloog is. De interactie tussen deze twee verschillende mensen is erg interessant om te lezen. Sommige meningen verschillen, maar met een open blik zijn er nog best veel overeenkomsten tussen de twee kanten te vinden. Zou het dan toch allemaal één zijn?

Misschien is het handig om kort wat te vertellen over mijn achtergrond. Ik ben van mezelf wat meer geneigd naar spiritualiteit, maar ik ken veel christenen. Vanuit huis heb ik qua geloof niet veel meegekregen, maar ik heb wel altijd op christelijke scholen gezeten. Eigenlijk heb ik er niets mee of tegen, maar ik vind het interessant om er over te leren.

“De Bijbel is niet het woord van god, maar het woord van de mens over god”

“De Bijbel is niet het woord van God, maar het woord van de mensen over God”. Dit vind ik een heftige uitspraak om te doen, maar ik kan me er ergens wel in vinden. De Bijbel is een door mensen samengesteld boek met verhalen die eeuwenlang mond op mond zijn doorgegeven. Sommigen kunnen het woord voor woord letterlijk nemen, maar ik kan dat niet. Maar moet je het zo letterlijk lezen of is de achterliggende gedachte waar het echt om gaat? En heeft God een stem? Gebruikt hij woorden en geschrift? Of minimaliseren wij God dan tot een maat die bij ons past? Proberen we hem te vermenselijken? Vang je met de verhalen slechts en glimp op van wat God is?

“We doen allemaal pogingen om het onzegbare in woorden te vatten, maar eigenlijk is stilte de enige taal waarin God en de mensen elkaar kunnen spreken. De essentie gaat soms juist door woorden verloren”

“Het boek is een soort brug tussen de christelijke wereld en de spirituele wereld”

Eigenlijk is dit boek een spirituele opvatting van de Bijbel, en vooral een persoonlijke opvatting van de Bijbel. Inez heeft de verhalen op een bepaalde manier geïnterpreteerd, maar jij of ik zouden de verhalen weer op een andere manier kunnen opvatten. Het gaat om het idee, dat als je de Bijbel niet letterlijk kan of wil lezen, er ook andere manieren zijn om de verhalen betekenis te geven. Of het boek christelijk is, durf ik niet te zeggen. Het boek zegt dat er een God bestaat, maar ik weet niet of elke christen het eens zou zijn met wat Inez over de Bijbel schrijft. Soms vind ik haar wel heel aanvallend naar de Bijbel toe.

Ik lees mijn boeken altijd op de Kobo Libra 2, dus als je nog op zoek bent naar een e-reader kan ik je die zeker aanraden! 🙂

Ik vind Rebible een interessant en goed boek, maar ik weet niet of ik het met alles eens ben. Aan de ene kant vind ik het mooi hoe ze een link legt tussen het geloof en spiritualiteit. Aan de andere kant denk ik dat christenen dit als ‘niet kloppend’ zouden zien en dat het dus eigenlijk meer spiritueel is dan christelijk. Maar waarom zou je dan de bijbel gebruiken, als het niet christelijk bedoeld is? Waarom zou je je dan überhaupt bezig houden met (on)juistheden uit de Bijbel? Het blijft een ingewikkeld onderwerp, geloof.

Dit artikel bevat affiliate links. Dit zijn links waarover ik een kleine commissie krijg als je het product bestelt 🙂