Mijn ervaring met het stoppen met de pil

Het is inmiddels 2,5 jaar geleden dat ik ben gestopt met de pil. Van mijn 16e tot mijn 21e ben ik aan de pil geweest. Best een lange tijd dus. Ineens was ik zo nieuwsgierig of ik zonder pil misschien wel een ander mens zou zijn. Daarnaast had ik last van een aantal bijwerkingen. In dit artikel leg ik uit wat mijn ervaring met het stoppen is. Ik gok dat je dit misschien leest omdat je zelf twijfelt om te stoppen. Hopelijk heb je er wat aan!

Waarom stoppen?

Even heel kort wat de pil doet. De pil is een vorm van anticonceptie. Dit betekent dat het de kans vrij nihil maakt dat je zwanger wordt, wanneer je hem goed gebruikt. Ik gebruikte de meest standaard combinatiepil. De hormonen (progestageen en oestrogeen) in de pil zorgen ervoor dat je geen eisprong hebt. Ook wordt je baarmoederhals en baarmoederslijmvlies ongeschikter voor bevruchting. Voordelen zijn dat het menstruatieklachten en acne vermindert. Nadelen zijn dat het kan zorgen voor een mindere stemming, hoofdpijn, gespannen borsten en trombose.

Hormoonhuishouding

Dit waren de praktische/medische voor- en nadelen van de pil. Inmiddels is er een beweging gaande waarbij steeds meer vrouwen kijken naar wat er precies in je lichaam gebeurt wanneer je de pil slikt. De hormonen in de pil onderdrukken de hormonen die je zelf aanmaakt. Wanneer je hormonen slikt, gaat je lichaam vanzelf minder hormonen aanmaken. Je lichaam stopt dus met de natuurlijke pieken en dalen in je normale cyclus. Je hormoonspiegel is altijd laag. Geen eisprong, geen seizoenen (zie deze uitleg), geen vruchtbaarheid en vrij weinig vrouwelijke hormonen. Toen dit besef tot me doordrong wilde ik het liefst direct m’n laatste pilstrippen uit het raam gooien. Het was zes jaar geleden dat ik aan de pil ging, maar ik hoop dat huisartsen dit inmiddels erbij vertellen voordat ze de pil voorschrijven.

Kort gezegd vond ik het idee dat ik mijn totale hormoonhuishouding verving door een synthetische, lage en constante hormoonhuishouding, niet zo heel mindful. De schommelingen in je hormonen zijn niet altijd een feest, maar het is wel natuurlijk. Daarnaast kunnen de verschillende seizoenen een houvast bieden. Je kunt er niet omheen dat je fluctuerende hormonen een vrij belangrijk onderdeel zijn van het vrouwzijn.

Ik was dus heel erg pilmoe, en gelukkig een hele hoop (vooral jonge) vrouwen met mij. Het is heel fijn dat het vrouwen de afgelopen eeuw heeft beschermd tegen ongewenste zwangerschap, maar ze hadden wel effetjes wat meer uitleg mogen geven over het feit dat het je complete vrouwlijke hormoonhuishouding verstoort.

Bijwerkingen

Ik had last van de volgende klachten: vlakkere/negatievere stemming, candida infecties, grotere eetlust (wat in combinatie met een eetstoornis in die tijd best lastig was). Niet een waslijst aan bijwerkingen dus, maar wel bijwerkingen die veel invloed op me hadden.

Vergeten

De grootste tijd van dat ik aan de pil was had ik een vriend, dus het was niet risicovrij om hier en daar een pil te vergeten. Ik had elke avond een wekker voor m’n pil en als die niet ging vergat ik het direct. Het lukte me maar niet om zelf het innemen van de pil in m’n routine te krijgen. Als ik geen reminder had, vergat ik hem direct. Op een gegeven moment had ik het dus wel een beetje gehad met het elke dag bezig zijn met het niet vergeten van de pil.

Ontpillen

Ik was dus heel benieuwd wat er zou gebeuren nadat ik stopte met de pil. Zou ik ineens een ander mens worden? Wie ben ik eigenlijk mét mijn natuurlijke hormonen?

Het duurt even voordat je het verschil merkt. Er kunnen weken of zelfs maanden overheen gaan. Het kan ook een tijdje duren voordat je überhaupt weer ongesteld wordt. Gelukkig werd ik precies op tijd ongesteld en daarna is m’n menstruatie meteen regelmatig gebleven. Daar was ik heel erg blij mee.

Al vrij snel na het stoppen met de pil had ik een gevoel dat ik bijna niet kan omschrijven. Ik herinnerde ineens weer wie ik was voordat ik aan de pil ging. Alsof ik meer ‘wakker’ was en meer aanwezig. Alsof ik uit een soort waas kwam. Het was zo raar, ik kan het echt niet uitleggen. Een soort excited en positief gevoel. Het voelde meer kloppend, natuurlijk en veel energieker.

Toeval of niet: in het jaar erna heb ik m’n relatie uitgemaakt, ben ik verhuisd en heb ik compleet andere vrienden gemaakt. Ik ben van studie geswitcht, ben echt in de zelfontwikkeling gedoken en heb nieuwe hobby’s gevonden. Dit zal vast niet allemaal aan het stoppen met de pil gelegen hebben (voor hetzelfde geld was het een quarterlifecrisis haha), maar het zal vast bijgedragen hebben. Ik durf in ieder geval wel te zeggen dat ik me een compleet ander mens voel. Komt dat hierdoor, of door volwassen worden? Ik durf het niet te zeggen.

Mijn voordelen

Ik voel me dus minder vlak en meer als mezelf. Het feit dat dit natuurlijk is, voelt al helemaal kloppend. M’n emoties voelen echter en ze zijn dan ook zeker meer aanwezig: positief en negatief. Ik kon vroeger bijvoorbeeld nooit lachen of huilen om films of series en nu wel. Ik voel me meer verbonden met m’n cyclus en vrouwzijn dat is soms een bumpy road, maar helemaal oké. Ik heb nog wel eens candida gehad nadat ik stopte met de pil, maar veel minder en korter. Ik voel me over het algemeen positiever en blijer.

Mijn nadelen

Tijdens de pil had ik nooit last van PMS en dat heb ik nu wel, wat echt wennen is. Ook kunnen emoties me best overvallen, positief en negatief. Als m’n hormonen uit balans zijn wordt de PMS erger, kan ik tussentijds bloed hebben (maar dat kan ook deels door m’n koperspiraal komen) en soms zelfs last van m’n huid krijgen, wat ik eerder nooit had. Dat is voor mij een teken om extra aandacht te geven aan m’n mentale en fysieke gezondheid. Het is mooi dat m’n lichaam me nu deze signalen geeft met behulp van m’n hormonen, maar het is niet altijd een pretje.

Desondanks kan ik het iedereen aanraden om (tijdelijk) te stoppen met de pil en te kijken wat het met je doet. Hopelijk heb je iets aan mijn ervaring gehad. Je kunt me altijd een berichtje sturen of een reactie plaatsen met een vraag of wanneer je je eigen ervaring wil delen!

Bekijk ook: Menstruatiecyclus en de maancyclus en Mijn ervaring: het zetten van een koperspiraal

Dit artikel is niet medisch onderbouwd, maar puur op basis van ervaring.

Mijn ervaring: opnieuw zetten van een koperspiraal (deel 2)

In deel 1 van ‘mijn ervaring met een koperspiraal’ schreef ik: Al met al denk ik dat ik er goed vanaf ben gekomen. De eerste uurtjes waren niet fijn, maar tot nu toe is het het zeker waard. Een paar uren pijn om vervolgens de komende jaren nergens naar om te hoeven kijken. Prima deal wat mij betreft! (lees hier deel 1)

In dit artikel zal ik je meenemen in hoe het verder ging. Want hoe rooskleurig het ook leek, het bleek toch niet goed te gaan. Hiervoor gebruik ik stukjes uit m’n dagboek. Als je niet houdt van ‘too much information’, zou ik dit artikel even skippen!

Verzakte spiraal

Donderdag 10 oktober

Dus ik was gestopt met de pil (lees hier mijn ervaring met het stoppen met de pil) en had m’n allereerste koperspiraal laten zetten. Helemaal blij ermee. Het deed vreselijk veel pijn om hem te laten zetten en de uurtjes daarna waren ook geen pretje, maar daarna ging het prima. Na een week laten controleren of hij nog goed zat en dat zat ie. Dus ik was blij, tevreden, toppie. Totdat ik twee weken later voelde of ie nog goed zat en ik voelde de harde onderkant van m’n spiraal in m’n baarmoedermond. Dat is niet de bedoeling! Dus ik ging naar de huisarts, en inderdaad: hij was uitgezakt en moest er meteen uit. Dat deed geen pijn, wat ik niet had verwacht, maar ik baalde wel. Ik was zó blij met dat ding. Maar goed, nu is het even wachten totdat ik weer ongesteld word en dan kan ik een nieuwe laten zetten. Gelukkig wordt deze vergoed voor T-safe. Hopen dat deze netjes op zijn plek blijft zitten!

Even wachten op een nieuwe

Dinsdag 15 oktober

Helaas kan ik nog niet meteen m’n nieuwe spiraal laten zetten, want die moet nog aan de huisarts geleverd worden. Ik kan een gratis nieuwe krijgen, maar die moet wel helemaal vanuit T-safe opgestuurd worden en dat duurt even. Het komt deze week qua pijn ook niet zo uit met feestjes en verjaardagen, dus volgende maand is prima.

Opnieuw laten zetten

Woensdag 13 november

Overmorgen ga ik weer m’n spiraal opnieuw laten zetten. Ik kan er heel nerveus van worden, omdat het vorige keer zo’n pijn deed. Toch moet ik ontspannen, want gespannen zijn maakt het alleen maar pijnlijker. Ook ga ik meer en op tijd pijnstilling van tevoren nemen. Gelukkig gaat m’n vriend mee en hij brengt me ook naar huis. Helaas is hij de rest van de middag wel weg. Ik hoop zo dat de pijn minder is dan vorige keer én ik hoop natuurlijk dat hij deze keer wel goed blijft zitten. 

Vrijdag 15 november

Nou, het is gedaan hoor. Dit keer heb ik hem dus bij de andere huisarts laten zetten. Ook heb ik van tevoren meer pijnstilling genomen. Het laten plaatsen was echt veel fijner. De huisarts was minder ongemakkelijk, wat voorzichtig en ik had het idee dat hij echt goed wist wat hij aan het doen was. Ik probeerde meer dan vorige keer te ontspannen door weinig te praten en dat hielp ook echt. Toch deed het wel veel pijn, maar minder dan vorige keer. 

Heel veel pijn

Eenmaal thuis was ik in vergelijking met vorige keer ook veel minder misselijk en duizelig. Ik zei tegen m’n vriend dat het goed ging en dat het prima was als hij weg wilde gaan. Hij wilde voor mij thuis blijven, wat wel lief was, maar ik vond het niet nodig. Daarna ging het toch wat minder. Ik had echt met vlagen ontzettende pijn. Ik kan me voorstellen dat lichte weeën zo aanvoelen. M’n baarmoeder begon zich echt mega te verzetten tegen het ding. Ook voelde ik vooral een stekende pijn aan de linkerkant, dus naar mijn idee in één eierstok. Om de paar minuten kwam er een vlaag van pijn en op die momenten wist ik echt niet waar ik het zoeken moest. Zitten, liggen, kindhouding, lopen: niks werkte. Ik heb echt zitten huilen van de pijn, terwijl ik normaal gesproken best een hoge pijngrens heb. Toen heb ik de huisarts gebeld en hij zei dat ik nog wat meer pijnstilling kon nemen, en als het niet wegging dit weekend, dat ik dan even naar de HAP moest gaan, want het is nu vrijdag. Na dat bellen werd het wel minder voor ongeveer een uur, maar nu voel ik weer krampen. Ik heb het idee dat het erger wordt wanneer ik gespannen ben, bijvoorbeeld nu wanneer ik dit verhaal opschrijf. Hopelijk trekt het snel weg. 

Zaterdag 16 november

Het is nu 12:00 ’s middags de volgende dag. Gisteravond bleef het met vlagen beter en minder gaan. Vannacht heb ik nergens last van gehad. Nu heb ik een constante druk, maar niet per se meer aan één kant. Dat stelt me wel gerust. Ook heb ik nog geen pijnstilling genomen, dus als het weer wat meer wordt, kan ik dat nog altijd nemen. Ik merk dat de pijn veel meer wordt als ik spanning heb. We probeerden gisteren even naar de stad te gaan, maar dat ging echt niet. Lopen, een drukke stad, mensen. Het is alsof m’n onderbuik verkrampt, maar dan letterlijk. M’n buikspieren en liesspieren staan helemaal aangespannen. Heel gek. Eigenlijk moet ik ontspannen, maar geen idee hoe. Vanavond gaan we uit eten voor opa’s verjaardag. Ik hoop maar dat dat goed gaat. 

Zondag 17 november

Uiteindelijk is het helemaal goed gekomen. Nog tot in de middag lag ik op de bank met kramp. Om 16:30 moesten we gaan naar de verjaardag, maar ik voelde me nog steeds niet goed. We hadden afgesproken om eerst naar de stad te gaan en als dat goed ging, door te gaan naar de trein en dus naar de verjaardag. Ik ben maar naar de stad gegaan, maar eigenlijk al met het idee dat we toch weer naar huis zouden gaan. Eenmaal tijdens het fietsen en in de stad viel het best mee en dus zijn we gewoon met de trein naar de verjaardag gegaan. Het was heel gezellig en afleiding hielp mega goed. Ik denk dat daardoor de verkramping minder werd en zo trok het langzaam weg. Na het uiteten zijn we zelfs nog naar vrienden gegaan. Het was echt heel gezellig en ik had nergens last van. Nu is het zondagmiddag en het gaat nog steeds goed. Ik denk dat het nu wel voorbij is. Nu nog hopen dat het zo blijft én dat hij dit keer wel goed op z’n plekje blijft zitten. 

Hoe is het nu?

Het is nu twee maanden later en alles gaat helemaal goed. Soms heb ik ineens een kramp, maar dat trekt meestal snel weer weg. Vaak is het rond m’n eisprong dus het zou daar aan kunnen liggen. Tijdens de menstruatieweek heb ik nergens last van. Het is wat heftiger, maar niet langer. Ook kramp valt dan heel erg mee.

Dat bij mij de spiraal was verzakt was pure pech, als ik de dokter mag geloven. Wel gebruik ik de menstruatiecup de komende maanden niet, wat ik erg jammer vind, want ik ben gek op dat ding (zie hier mijn uitgebreide uitleg/review). Een menstruatiecup kan in de eerste weken de spiraal naar beneden trekken. Omdat ik dus al een verzakte spiraal heb gehad, durf ik het de komende tijd nog niet aan.

Heb jij ervaring met het zetten van een koperspiraal?